سفارش استاپ (Stop Order)

سفارش استاپ چیست؟

سفارش استاپ (Stop Order) دستوری است که تا زمانی که بازار به قیمت فعال‌ساز انتخابی برسد، غیرفعال باقی می‌ماند و در آن لحظه به یک سفارش بازار تبدیل شده و در بهترین قیمت موجود بعدی اجرا می‌شود. این نوعی سفارش معلق است، اما برخلاف سفارش لیمیت، طراحی شده تا هم‌جهت با حرکت قیمت فعال شود، نه در خلاف جهت آن.

نحوه عملکرد

یک بای استاپ بالاتر از قیمت فعلی قرار می‌گیرد و برای ورود به یک معامله‌ی خرید در صورت شکست صعودی قیمت از یک سطح — مثلاً بالای مقاومت در طول یک شکست قیمتی — استفاده می‌شود. یک سل استاپ پایین‌تر از قیمت فعلی قرار می‌گیرد و برای ورود به یک معامله‌ی فروش در صورت شکست نزولی قیمت، یا برای خروج از یک موقعیت خرید موجود به‌عنوان حد ضرر پس از رسیدن زیان به سطحی مشخص، استفاده می‌شود.

مثال کاربردی

فرض کنید USD/JPY درست زیر 150.00 در حال تثبیت است و یک معامله‌گر انتظار حرکتی قوی در صورت شکست این سطح را دارد. ثبت یک سفارش بای استاپ در 150.05 به این معناست که سفارش تا زمانی که قیمت زیر آن باقی بماند غیرفعال است؛ اگر قیمت صعود کرده و به 150.05 برسد، سفارش فعال شده و نزدیک به آن سطح به‌عنوان یک سفارش بازار اجرا می‌شود و معامله‌گر را وارد شکست قیمتی می‌کند.

سفارش استاپ در برابر سفارش استاپ-لیمیت

یک سفارش استاپ ساده، اجرای معامله را پس از فعال شدن تضمین می‌کند، اما — مانند هر سفارش بازاری — قیمت را تضمین نمی‌کند، پس می‌تواند در بازارهای سریع دچار اسلیپیج شود. معامله‌گری که می‌خواهد سقفی برای قیمت اجرا تعیین کند، می‌تواند در عوض از یک سفارش استاپ-لیمیت استفاده کند که یک حداکثر قیمت قابل‌قبول را به سطح فعال‌ساز اضافه می‌کند.

چرا اهمیت دارد

سفارش‌های استاپ سازوکاری پشت دو کاربرد بسیار متفاوت هستند: ورود به شکست‌های قیمتی (بای استاپ بالای مقاومت، سل استاپ زیر حمایت) و محافظت از موقعیت‌های باز در برابر زیان بیشتر (حد ضرر در واقع صرفاً یک سفارش استاپ متصل به یک معامله‌ی فعال است). درک اینکه چگونه و چه زمانی یک سفارش استاپ به یک سفارش بازار تبدیل می‌شود — و ریسک اسلیپیجی که به‌همراه دارد — یکی از اجزای اصلی مدیریت ریسک منظبط است.

معامله‌گری با ریسک بالایی همراه است و ممکن است برای همه‌ی سرمایه‌گذاران مناسب نباشد.